Eind jaren '70 en begin jaren '80 zijn er drie onbemande NASA ruimtesondes in de buurt van Saturnus geweest. In 1997 werd de ESA/NASA ruimtesonde Cassini-Huygens gelanceerd om Saturnus en de manen verder te onderzoeken.
De verdere verkenning van Saturnus wordt nog steeds beschouwd als een haalbare optie voor NASA als onderdeel van hun lopende New Frontiers missieprogramma. NASA heeft eerder al gevraagd om plannen in te dienen voor een missie naar Saturnus, inclusief de Saturn Atmospheric Entry Probe en mogelijk onderzoek naar de leefbaarheid en mogelijke ontdekking van leven op de Saturnusmanen Titan en Enceladus door de Dragonfly-sonde ...
De Pioneer 11 (ook wel Pioneer G genoemd) is een onbemande ruimtesonde van de NASA, die op 6 april 1973 werd gelanceerd. Het doel van de missie was het verkennen van de buitenste delen van het zonnestelsel en is onderdeel van het Pioneerprogramma.
De Pioneer 11 was de eerste sonde naar de planeet Saturnus, die op 1 september 1979 tot op 21.000 km werd benaderd. Daarvoor vloog de sonde ook al langs Jupiter op 4 december 1974 en naderde de planeet tot 34.000 km.
Net als de Pioneer 10 heeft ook de Pioneer 11 een gouden plaat aan boord. Wanneer de sonde ooit nog eens wordt gevonden door een buitenaardse beschaving kan wellicht de herkomst worden herleid aan de hand van de pictogrammen.
Sinds 1995 is er geen contact meer geweest met de sonde ...
Voyager 1 is een onbemande ruimtesonde die op 5 september 1977, kort na de lancering van Voyager 2, vanaf Cape Canaveral Lanceerplatform 41 door middel van een Titan IIIE-draagraket gelanceerd werd. Met een afstand tot de Zon van 125 AE (18,7 miljard kilometer) heeft Voyager 1 in augustus 2013 de heliosfeer verlaten en, als eerste door mensen vervaardigd object, de interstellaire ruimte bereikt. Op 5 september 2017, precies 40 jaar na de lancering, bevond de Voyager 1 zich op een afstand van 20,88 miljard kilometer van de Aarde. De snelheid ten opzichte van de Zon was op dat moment 17,00 km/s.
Voyager 1 ging verder en vloog in november 1980 langs Saturnus. Hij bestudeerde de planeet en zijn maan Titan en detecteerde complexe structuren in de ringen van Saturnus.
De Voyager 2 vormt samen met Voyager 1 de Voyagermissie van de NASA. Deze missie werd in het leven geroepen om gebruik te maken van de zelden voorkomende onderlinge positie van de vier grote buitenplaneten eind jaren zeventig en tachtig: deze stonden toen op een lijn. Eigenlijk waren de Voyagers ontworpen voor het Marinerprogramma.
Die één keer per 175 jaar voorkomende situatie maakte het mogelijk de planeten Jupiter, Saturnus, Uranus en Neptunus met een minimum aan brandstof en reisduur te bereiken.
Achtereenvolgens passeerde Voyager 2 Jupiter (9 juli 1979), Saturnus (25 augustus 1981), Uranus (24 januari 1986) en Neptunus (25 augustus 1989). Vooralsnog is Voyager 2 de enige ruimtesonde die deze laatste twee ijsreuzen heeft bezocht.
Op 15 oktober 1997 werd door de ESA en NASA gezamenlijk de Cassini-Huygens ruimtesonde naar Saturnus gestuurd. Op 11 juni 2004 passeerde dit ruimtevaartuig de maan Phoebe en op 1 juli 2004 doorkruiste Cassini-Huygens de ringen van Saturnus om vervolgens op slechts 18.000 km langs de planeet zelf te razen. De eerste gedetailleerde foto's van de maan Titan werden op 27 oktober 2004 ontvangen.
Op 9 november 2006 werd er een persbericht uitgebracht waarin melding werd gemaakt van de ontdekking van een orkaanachtige storm op Saturnus' zuidpool. De diameter van de storm bedraagt ongeveer 8.000 kilometer en beslaat daarmee ongeveer 2/3e van de diameter van de gehele aarde. De storm raast met een vaart van 550 kilometer per uur zonder zich te verplaatsen.
Bronnen
- Wikipedia
- NASA
- JPL
- ESA
Astropolis respecteert logischerwijze de auteursrechten, maar het blijkt helaas niet altijd mogelijk om te achterhalen wie de rechtmatige eigenaar is van betreffende foto of video. Bent u de eigenaar en maakt u bezwaar ? Neem dan gerust contact met ons op !
Drag and Drop Website Builder