Saturnus is met het blote oog zichtbaar als een heldere gele "ster" die niet flikkert. De ringen zijn niet met het blote oog te zien, met een verrekijker is wel te zien dat Saturnus niet cirkelvormig is. Een kleine telescoop laat de ringen al goed zien. De scheidingen tussen de ringen worden wel gebruikt om de kwaliteit van telescopen te testen. De zichtbaarheid van de ringen varieert overigens met de hoek waaronder wij ze vanaf de Aarde zien. Als de Aarde precies in het vlak van de ringen staat kijken we precies op de rand en zijn ze vrijwel onzichtbaar. Dit was het geval op 11 augustus 2009; daarna duurde het 7,5 jaren voordat de ringen weer maximaal openstonden.
Het duurt ongeveer 29,4 jaar voordat de planeet een volledige omloop langs de ecliptica heeft voltooid, met de sterrenbeelden van de dierenriem op de achtergrond. De meeste mensen hebben een optisch hulpmiddel nodig (een zeer grote verrekijker of een kleine telescoop) met een vergroting van minstens 30 keer om een scherp beeld van de ringen van Saturnus te krijgen ...
Saturnus en zijn ringen zijn het best te zien wanneer de planeet zich in of nabij oppositie bevindt, de configuratie van een planeet wanneer deze een elongatie van 180° heeft en dus tegenover de zon aan de hemel staat. Een Saturnus-oppositie vindt elk jaar plaats – ongeveer elke 378 dagen – en resulteert erin dat de planeet op zijn helderst verschijnt. Zowel de Aarde als Saturnus draaien in excentrische banen om de Zon, wat betekent dat hun afstanden tot de Zon in de loop van de tijd variëren, en dus ook hun afstanden tot elkaar, waardoor de helderheid van Saturnus van de ene oppositie tot de andere varieert. Saturnus verschijnt ook helderder wanneer de ringen zo gekanteld zijn dat ze beter zichtbaar zijn. Tijdens de oppositie van 17 december 2002 verscheen Saturnus bijvoorbeeld op zijn helderst vanwege de gunstige oriëntatie van zijn ringen ten opzichte van de Aarde, hoewel Saturnus eind 2003 dichter bij de Aarde en de Zon stond.
Van tijd tot tijd wordt Saturnus door de Maan bedekt (dat wil zeggen, de Maan verbergt Saturnus aan de hemel). Net als bij alle planeten in ons zonnestelsel vinden Saturnusverduisteringen plaats in "seizoenen".
Saturnusverduisteringen vinden maandelijks plaats gedurende een periode van ongeveer 12 maanden, gevolgd door een periode van ongeveer vijf jaar waarin dergelijke activiteit niet wordt waargenomen. De baan van de Maan is enkele graden gekanteld ten opzichte van die van Saturnus, waardoor verduisteringen alleen plaatsvinden wanneer Saturnus zich in de buurt bevindt van een van de punten aan de hemel waar de twee vlakken elkaar snijden (zowel de lengte van een Saturnusjaar als de precessieperiode van de Maanbaan van 18,6 aardjaren beïnvloeden de periodiciteit).
Bronnen
- Wikipedia
- Hashem Al-Ghaili
- Getti images
Astropolis respecteert logischerwijze de auteursrechten, maar het blijkt helaas niet altijd mogelijk om te achterhalen wie de rechtmatige eigenaar is van betreffende foto of video. Bent u de eigenaar en maakt u bezwaar ? Neem dan gerust contact met ons op !
AI Website Maker