Ringen

Vergelijkbaar met de planeet Saturnus bezit Jupiter een aantal ringen van stof- en ijsdeeltjes. Deze ringen zijn echter veel dunner dan de Ringen van Saturnus. De binnenste ring, systematisch genaamd 1979 J1R, is vermoedelijk voortgekomen uit losgeraakt materiaal van de manen Metis en Adrastea na inslagen door meteorieten. 1979 J1R ligt op een afstand van 110.000 km van het middelpunt van Jupiter en is zo'n 22.000 km breed. Daar buiten liggen nog twee ringen (1979 J2R en 1979 J3R) op een afstand van respectievelijk 125.000 en 170.000 km. Van de buitenste ring wordt aangenomen dat die is ontstaan uit ingevangen interplanetair stof. Deze ringen zijn pas in 1979 ontdekt.

TERUG

Een planetaire ring is een ring die rond een planeet draait, bestaande uit steen- en ijsdeeltjes met een diameter uiteenlopend van minder dan een millimeter tot enkele meters. Vanouds zijn de ringen van Saturnus bekend, maar recent is gebleken dat alle gasreuzen en ijsreuzen in het zonnestelsel planetaire ringen hebben. Maar hier blijft het niet bij: in 2013 vond men zelfs een planetoïde met ringen; in 2017 een dwergplaneet met ringen, en ook zijn bij exoplaneten al ringen ontdekt ...

Metis

Metis is de binnenste maan van Jupiter. Ze werd ontdekt in 1979 door de Voyager 1 ruimtesonde en werd vernoemd naar de mythologische figuur Metis, de eerste vrouw van Zeus. Metis ligt binnenin de hoofdring van Jupiter en kan bron zijn van het materiaal waaruit deze bestaat.

Omdat de baan van Metis zo dicht bij Jupiter staat, ondervindt de maan extreme getijdenkrachten. Maar omdat de maan zulke kleine afmetingen heeft, slechts 29 kilometer in diameter, is dat niet voldoende om de maan uiteen te rijten. De vorm van de maan is zeer onregelmatig; de getijdenkrachten en periodieke inslagen hebben voorkomen dat de maan een bolvorm aannam.

De baan van Metis ligt binnenin de 'synchronale baan' van Jupiter en daardoor zal ze op den duur op Jupiter te pletter slaan.

Adrastea

Adrastea is de een na binnenste natuurlijke maan van de planeet Jupiter. Ze is vernoemd naar Adrasteia, de dochter van de mythologische figuren Jupiter en Ananke. De maan werd ontdekt door de Voyager 2 ruimtesonde op 8 juli 1979, 23 uur voor dichtste nadering tot Jupiter.

Adrastea bevindt zich binnenin de ring van Jupiter, en het is ongetwijfeld het geval dat het materiaal van die ring gedeeltelijk van Adrastea afkomstig is. Het oppervlak van Adastrea is 30 jaar na haar ontdekking nog altijd een raadsel, ook de Galileo ruimtesonde heeft weinig extra's opgeleverd. Men leidt uit de reflectiviteit van de maan af dat ze waarschijnlijk uit gesteente bestaat.

Adrastea bevindt zich binnen de 'synchronale baan' van Jupiter en zal daardoor uiteindelijk op Jupiter te pletter slaan.

Bronnen

- Wikipedia
- NASA
- Mayor Martin
- Juno

Astropolis respecteert logischerwijze de auteursrechten, maar het blijkt helaas niet altijd mogelijk om te achterhalen wie de rechtmatige eigenaar is van betreffende foto of video. Bent u de eigenaar en maakt u bezwaar ? Neem dan gerust contact met ons op !