Kern

Zonder gegevens uit reflectieseismologie of kennis van het traagheidsmoment is er weinig directe informatie beschikbaar over de interne structuur en geochemie van Venus. De gelijkenis in grootte en dichtheid tussen Venus en de Aarde suggereert dat ze een vergelijkbare interne structuur delen: een kern, mantel en korst. Net als die van de Aarde is de Venusiaanse kern waarschijnlijk ten minste gedeeltelijk vloeibaar, omdat de twee planeten ongeveer even snel afkoelen, hoewel een volledig vaste kern niet kan worden uitgesloten. Door de iets kleinere omvang van Venus zijn de drukken in het diepe binnenste 24% lager dan die van de Aarde.

TERUG

De voorspelde waarden voor het traagheidsmoment op basis van planetaire modellen suggereren een kernstraal van 2.900–3.450 km. Er is nu een schatting van 3.500 km op basis van het traagheidsmoment, gebaseerd op de snelheid van de axiale precessie, gemeten tussen 2006 en 2020. De korst van Venus wordt geschat op een gemiddelde dikte van 40 kilometer en een maximale dikte van 65 kilometer ...

Plaattectoniek

Het belangrijkste verschil tussen de twee planeten is het gebrek aan bewijs voor platentektoniek op Venus, mogelijk omdat de korst te sterk is om te subduceren zonder water dat de viscositeit vermindert. Dit resulteert in een verminderd warmteverlies van de planeet, waardoor deze niet afkoelt en een waarschijnlijke verklaring biedt voor het ontbreken van een intern gegenereerd magnetisch veld. In plaats daarvan verliest Venus mogelijk zijn interne warmte tijdens periodieke, grote oppervlakte-vernieuwingen.

Magnetisch veld

In 1967 ontdekte Venera 4 dat het magnetische veld van Venus veel zwakker is dan dat van de aarde. Dit magnetische veld wordt opgewekt door een interactie tussen de ionosfeer en de zonnewind, in plaats van door een interne dynamo zoals in de kern van de Aarde. De kleine geïnduceerde magnetosfeer van Venus biedt de atmosfeer nauwelijks bescherming tegen zonne- en kosmische straling.

Het ontbreken van een intrinsiek magnetisch veld op Venus was verrassend, gezien het feit dat de planeet qua grootte vergelijkbaar is met de Aarde en er werd verwacht dat er een dynamo in de kern aanwezig zou zijn. Een dynamo vereist drie dingen: een geleidende vloeistof, rotatie en convectie. Men denkt dat de kern elektrisch geleidend is en, hoewel men vaak denkt dat de rotatie te traag is, laten simulaties zien dat deze voldoende is om een dynamo te produceren. Dit impliceert dat de dynamo ontbreekt vanwege een gebrek aan convectie in de kern.

Vloeibare buitenlaag

Op Aarde vindt convectie plaats in de vloeibare buitenlaag van de kern, omdat de temperatuur aan de onderkant van de vloeibare laag veel hoger is dan aan de bovenkant. Op Venus kan een wereldwijde oppervlaktevernieuwing de platentektoniek hebben stilgelegd en geleid hebben tot een verminderde warmteflux door de korst. Dit isolerende effect zou de temperatuur van de mantel doen stijgen, waardoor de warmteflux uit de kern afneemt. Als gevolg hiervan is er geen interne geodynamo beschikbaar om een magnetisch veld op te wekken. In plaats daarvan verwarmt de warmte uit de kern de korst opnieuw.

Een mogelijkheid is dat Venus geen vaste binnenkern heeft, of dat de kern niet afkoelt, waardoor het gehele vloeibare deel van de kern ongeveer dezelfde temperatuur heeft. Een andere mogelijkheid is dat de kern al volledig is gestold. De toestand van de kern is sterk afhankelijk van de concentratie zwavel, die momenteel onbekend is.

Bronnen

- Wikipedia
- NASA
- KSB

Astropolis respecteert logischerwijze de auteursrechten, maar het blijkt helaas niet altijd mogelijk om te achterhalen wie de rechtmatige eigenaar is van betreffende foto of video. Bent u de eigenaar en maakt u bezwaar ? Neem dan gerust contact met ons op !