De kern van Mercurius bestaat hoofdzakelijk uit ijzer en is relatief groot. Van het volume van de planeet neemt de kern 42% in. (Ter vergelijking: bij de Aarde is dat 17%). Rondom de kern bevindt zich een mantel van 600 kilometer dik die vooral uit siliciumoxiden bestaat. Ondanks de grote hoeveelheid ijzer is de dichtheid met 5430 kg/m³ iets kleiner dan die van de Aarde. Dat komt doordat de Aarde groter is, zodat er binnenin een grotere druk heerst.
De mantel van de planeet is chemisch heterogeen, wat erop wijst dat de planeet in een vroeg stadium van zijn bestaan een fase met een magma-oceaan heeft doorgemaakt. Kristallisatie van mineralen en convectieve omwenteling resulteerden in een gelaagde, chemisch heterogene korst met grootschalige variaties in chemische samenstelling die aan het oppervlak worden waargenomen. De korst is arm aan ijzer maar rijk aan zwavel, als gevolg van de sterkere chemisch reducerende omstandigheden in het begin dan op andere aardse planeten. Het oppervlak wordt gedomineerd door ijzerarme pyroxeen en olivijn, vertegenwoordigd door respectievelijk enstatiet en forsteriet, samen met natriumrijk plagioklaas en mineralen van gemengd magnesium, calcium en ijzersulfide. De minder reflecterende delen van de korst zijn rijk aan koolstof, hoogstwaarschijnlijk in de vorm van grafiet.
Mobirise