Terminologie

Het woord constellatie komt van de Laat-Latijnse term cōnstellātiō, wat vertaald kan worden als "sterrenstelsel"; het kwam in de 14e eeuw in het Middelengels in gebruik. Het Oudgriekse woord voor constellatie is ἄστρον (astron). Deze termen verwezen historisch gezien naar elk herkenbaar patroon van sterren waarvan het uiterlijk geassocieerd werd met mythologische personages of wezens, aardse dieren of objecten. In de loop der tijd werden de constellaties onder Europese astronomen duidelijk gedefinieerd en algemeen erkend. In de 20e eeuw erkende de Internationale Astronomische Unie (IAU) 88 constellaties, die elk een Latijnse naam hebben.

TERUG

Een sterrenbeeld of ster die nooit onder de horizon verdwijnt wanneer deze vanaf een bepaalde breedtegraad op Aarde wordt bekeken, wordt circumpolair genoemd. Vanaf de Noordpool of de Zuidpool zijn alle sterrenbeelden ten zuiden of ten noorden van de hemelevenaar circumpolair. Afhankelijk van de definitie kunnen equatoriale sterrenbeelden die omvatten die tussen de declinatie van 45° noord en 45° zuid liggen, of die welke door het declinatiebereik van de ecliptica (of dierenriem) gaan, dat zich uitstrekt tussen 23,5° noord en 23,5° zuid ...

88 Sterrenbeelden

Sterren in sterrenbeelden kunnen dicht bij elkaar aan de hemel staan, maar ze bevinden zich meestal op verschillende afstanden van de Aarde. Omdat elke ster zijn eigen onafhankelijke beweging heeft, zullen alle sterrenbeelden in de loop der tijd langzaam veranderen. Na tienduizenden tot honderdduizenden jaren zullen bekende contouren onherkenbaar worden. Sterrenkundigen kunnen de contouren van sterrenbeelden in het verleden of de toekomst voorspellen door de gemeenschappelijke eigenbewegingen van individuele sterren te meten met behulp van nauwkeurige astrometrie en hun radiale snelheden met behulp van astronomische spectroscopie.

De 88 sterrenbeelden die door de IAU worden erkend, evenals die van culturen door de geschiedenis heen, zijn verzonnen figuren en vormen die zijn afgeleid van de patronen van sterren aan de waarneembare hemel. Veel officieel erkende sterrenbeelden zijn gebaseerd op de verbeeldingen van oude mythologieën uit het Nabije Oosten en het Middellandse Zeegebied. Sommige van deze verhalen lijken verband te houden met het uiterlijk van de sterrenbeelden, bijvoorbeeld De moord op Orion door Scorpius, en het feit dat hun sterrenbeelden op tegengestelde tijdstippen van het jaar verschijnen.