Overzicht

Kosmologie is de studie van de aard van het universum, de kosmos. De term kosmologie werd voor het eerst in het Engels gebruikt in 1656 in Thomas Blounts Glossographia, met de betekenis van "een spreken over de wereld". In 1731 gebruikte de Duitse filosoof Christian Wolff de term kosmologie in het Latijn (cosmologia) om een tak van de metafysica aan te duiden die zich bezighoudt met de algemene aard van de fysieke wereld. Kosmologie wordt onderzocht door wetenschappers, waaronder astronomen en fysici, maar ook door filosofen, zoals metafysici, filosofen van de fysica en filosofen van ruimte en tijd. Vanwege deze gedeelde reikwijdte met de filosofie kunnen theorieën in de fysieke kosmologie zowel wetenschappelijke als niet-wetenschappelijke stellingen omvatten en gebaseerd zijn op aannames die niet getoetst kunnen worden. Religieuze of mythologische kosmologie is een geheel van overtuigingen gebaseerd op mythologische, religieuze en esoterische literatuur en tradities van scheppingsmythen en eschatologie.

TERUG

Binnen de astronomie houdt de fysische kosmologie zich bezig met de studie van de chronologie van het heelal, de oorsprong van het waarneembare heelal, de grootschalige structuren en dynamiek ervan, en het uiteindelijke lot van het heelal, inclusief de fysische wetten die deze gebieden beheersen. Fysische kosmologie is een subdiscipline van de astronomie die zich bezighoudt met het heelal als geheel. De moderne fysische kosmologie wordt gedomineerd door de oerknaltheorie, die probeert observationele astronomie en deeltjesfysica samen te brengen; meer specifiek een standaardparameterisering van de oerknal met donkere materie en donkere energie, bekend als het Lambda-CDM-model ...