Nomenclatuur

Miljoenen sterrenstelsels zijn gecatalogiseerd, maar slechts een paar hebben een vaste naam, zoals het Andromedastelsel, de Magellaanse Wolken, het Wervelwindstelsel en het Sombrerostelsel. Sterrenkundigen werken met nummers uit bepaalde catalogi, zoals de Messier-catalogus, de NGC (New General Catalogue), de IC (Index Catalogue), de CGCG (Catalogue of Galaxies and of Clusters of Galaxies), de MCG (Morphological Catalogue of Galaxies), de UGC (Uppsala General Catalogue of Galaxies) en de PGC (Catalogue of Principal Galaxies, ook bekend als LEDA). Alle bekende sterrenstelsels komen voor in een of meer van deze catalogi, maar telkens onder een ander nummer. Messier 109 (of "M109") is bijvoorbeeld een spiraalvormig sterrenstelsel met nummer 109 in de Messier-catalogus. Het heeft ook de aanduidingen NGC 3992, UGC 6937, CGCG 269–023, MCG +09-20-044 en PGC 37617 (of LEDA 37617), onder andere.[20] Miljoenen zwakkere sterrenstelsels zijn bekend onder hun identificaties in hemelonderzoeken zoals de Sloan Digital Sky Survey.

TERUG

De Sloan Digital Sky Survey (SDSS) is een grootschalig multispectraal beeldvormings- en spectroscopisch roodverschuivingsonderzoek met behulp van een speciaal daarvoor bestemde 2,5-meter groothoek-optische telescoop op het Apache Point Observatory in New Mexico, Verenigde Staten. Het project begon in 2000 en is vernoemd naar de Alfred P. Sloan Foundation, die een aanzienlijke financiële bijdrage leverde. Een consortium van de University of Washington en Princeton University werd opgericht om een roodverschuivingsonderzoek uit te voeren. Het Astrophysical Research Consortium (ARC) werd in 1984 opgericht met de aanvullende deelname van New Mexico State University en Washington State University om de activiteiten op Apache Point te beheren. In 1991 verleende de Sloan Foundation het ARC financiering voor de onderzoeksinspanningen en de bouw van apparatuur om het werk uit te voeren ...