Nomenclatuur

Ondanks hun grote aantal zijn asteroïden een relatief recente ontdekking; de eerste, Ceres, werd pas in 1801 geïdentificeerd. Slechts één asteroïde, 4 Vesta, die een relatief reflecterend oppervlak heeft, is normaal gesproken met het blote oog zichtbaar aan een donkere hemel wanneer deze gunstig gepositioneerd is. Zelden kunnen kleine asteroïden die dicht langs de aarde passeren, kortstondig met het blote oog zichtbaar zijn. In mei 2025 beschikte het Minor Planet Center over gegevens van 1.460.356 planetoïden in het binnenste en buitenste deel van het zonnestelsel, waarvan ongeveer 826.864 voldoende informatie hadden om een genummerde aanduiding te krijgen.

TERUG

Historisch gezien werd de eerste ontdekte asteroïde, Ceres, aanvankelijk beschouwd als een nieuwe planeet. Daarna volgde de ontdekking van andere soortgelijke objecten, die met de apparatuur van die tijd leken op lichtpuntjes zoals sterren, met weinig of geen planetaire schijf, hoewel ze door hun schijnbare bewegingen gemakkelijk van sterren te onderscheiden waren. Dit bracht de astronoom Sir William Herschel ertoe de term asteroïde voor te stellen,[b] die in het Grieks werd gevormd als ἀστεροειδής, of asteroeidēs, wat 'sterachtig, stervormig' betekent, en is afgeleid van het Oudgriekse ἀστήρ astēr 'ster, planeet'. In de vroege tweede helft van de 19e eeuw werden de termen asteroïde en planeet (niet altijd gekwalificeerd als 'klein') nog door elkaar gebruikt ...