Verkenning

Omdat asteroïden relatief kleine en zwakke objecten zijn, is de hoeveelheid gegevens die verkregen kan worden uit waarnemingen vanaf de grond (GBO) beperkt. Met behulp van optische telescopen op de grond kan de visuele magnitude worden bepaald; omgerekend naar de absolute magnitude geeft dit een ruwe schatting van de grootte van de asteroïde. Ook lichtkrommemetingen kunnen met GBO worden uitgevoerd; wanneer deze over een langere periode worden verzameld, kunnen hiermee de rotatieperiode, de pooloriëntatie (soms) en een ruwe schatting van de vorm van de asteroïde worden bepaald. Spectrale gegevens (zowel zichtbaar licht als nabij-infraroodspectroscopie) geven informatie over de samenstelling van het object, die wordt gebruikt om de waargenomen asteroïden te classificeren. Dergelijke waarnemingen zijn echter beperkt, omdat ze alleen informatie verschaffen over de dunne laag aan het oppervlak (tot enkele micrometers).

TERUG

Aardse asteroïden die dicht bij de planeet komen, kunnen gedetailleerder worden bestudeerd met radar; dit geeft informatie over het oppervlak van de asteroïde (zo kan het bijvoorbeeld de aanwezigheid van kraters en rotsblokken aantonen). Dergelijke waarnemingen werden uitgevoerd door het Arecibo Observatorium in Puerto Rico en het Goldstone Observatorium in Californië. Radarwaarnemingen kunnen ook worden gebruikt voor een nauwkeurige bepaling van de orbitale en rotatiedynamiek van waargenomen objecten ...

Ruimte-observatoria

Zowel ruimte- als aardobservatoria voerden zoekprogramma's naar asteroïden uit; de ruimteobservatoria zullen naar verwachting meer objecten detecteren omdat er geen atmosfeer is die de waarnemingen verstoort en omdat ze grotere delen van de hemel kunnen observeren. NEOWISE (foto) observeerde meer dan 100.000 asteroïden in de hoofdasteroïdengordel, de Spitzer-ruimtetelescoop observeerde meer dan 700 nabij-aardse asteroïden. Deze waarnemingen bepaalden de ruwe grootte van de meeste waargenomen objecten, maar gaven slechts beperkte details over de oppervlakte-eigenschappen (zoals de dikte en samenstelling van de regolietlaag, de rusthoek, de cohesie en de porositeit).

Asteroïden werden ook bestudeerd door de Hubble-ruimtetelescoop, bijvoorbeeld door het volgen van botsende asteroïden in de hoofdasteroïdengordel, het uiteenvallen van een asteroïde, het observeren van een actieve asteroïde met zes komeetachtige staarten, en het observeren van asteroïden die waren uitgekozen als doelwitten voor speciale missies.

Eerste bezoeken ...

De eerste asteroïde die van dichtbij werd gefotografeerd was 951 Gaspra (foto) in 1991, gevolgd in 1993 door 243 Ida en zijn maan Dactyl. Alle drie werden gefotografeerd door de Galileo-sonde op weg naar Jupiter.

Galileo was een Amerikaanse robotische ruimtesonde die de planeet Jupiter en zijn manen bestudeerde, evenals de asteroïden Gaspra en Ida. De sonde, genoemd naar de Italiaanse astronoom Galileo Galilei, bestond uit een orbiter en een landingssonde. Op 18 oktober 1989 werd de sonde door de Space Shuttle Atlantis in een baan om de aarde gebracht tijdens missie STS-34. Galileo bereikte Jupiter op 7 december 1995, na zwaartekracht-assistentie flybys langs Venus en de Aarde, en werd daarmee het eerste ruimtevaartuig dat in een baan om een buitenplaneet kwam.

Andere asteroïden die kortstondig werden bezocht door ruimtevaartuigen op weg naar andere bestemmingen zijn onder andere 9969 Braille (door Deep Space 1 in 1999), 5535 Annefrank (door Stardust in 2002), 2867 Šteins en 21 Lutetia (door de Rosetta-sonde in 2008) en 4179 Toutatis (de Chinese maanorbiter Chang'e 2, die in 2012 op een afstand van 3,2 km vloog).

NEAR

De eerste speciaal voor asteroïden ontworpen sonde was NASA's NEAR Shoemaker, die in 1997 foto's maakte van 253 Mathilde, voordat hij in een baan rond 433 Eros kwam en uiteindelijk in 2001 op het oppervlak landde. Het was het eerste ruimtevaartuig dat met succes in een baan om een asteroïde kwam en erop landde.

De Near Earth Asteroid Rendezvous – Shoemaker (NEAR Shoemaker), hernoemd na de lancering in 1996 ter ere van planetoloog Eugene Shoemaker, was een robotachtige ruimtesonde ontworpen door het Johns Hopkins University Applied Physics Laboratory voor NASA om de nabij-aardse asteroïde Eros gedurende een jaar vanuit een nauwe baan te bestuderen.

Van september tot november 2005 bestudeerde de Japanse Hayabusa-sonde 25143 Itokawa in detail en bracht op 13 juni 2010 monsters van het oppervlak terug naar de aarde, de eerste missie om monsters van een asteroïde terug te brengen. In 2007 lanceerde NASA het Dawn-ruimtevaartuig, dat een jaar lang in een baan om 4 Vesta draaide en de dwergplaneet Ceres drie jaar lang observeerde.

Hayabusa 2

Hayabusa2 (foto), een sonde die in 2014 door JAXA werd gelanceerd, cirkelde meer dan een jaar in een baan rond zijn doelwit, asteroïde 162173 Ryugu, en verzamelde monsters die in 2020 naar de Aarde werden gebracht. Het ruimtevaartuig is nu bezig met een verlengde missie en zal naar verwachting in 2031 een nieuw doelwit bereiken.

NASA lanceerde in 2016 de OSIRIS-REx, een missie om monsters terug te brengen naar asteroïde 101955 Bennu. In 2021 verliet de sonde de asteroïde met een monster van het oppervlak. Het monster werd in september 2023 naar de Aarde gebracht. Het ruimtevaartuig zet zijn verlengde missie voort, genaamd OSIRIS-APEX, om in 2029 de nabij-aardse asteroïde Apophis te onderzoeken.

DART

In 2021 lanceerde NASA de Double Asteroid Redirection Test (DART), een missie om technologie te testen voor de verdediging van de aarde tegen potentieel gevaarlijke objecten. DART stortte in september 2022 opzettelijk neer op de maan Dimorphos van de dubbele asteroïde Didymos om de potentie van een ruimteschipinslag te beoordelen om een asteroïde van een botsingskoers met de aarde af te buigen. In oktober verklaarde NASA DART tot een succes en bevestigde dat de omlooptijd van Dimorphos rond Didymos met ongeveer 32 minuten was verkort.

De Double Asteroid Redirection Test (DART) was een NASA-ruimtemissie om een methode voor planetaire verdediging tegen nabij-aardse objecten (NEO's) te testen. Het was ontworpen om te beoordelen hoeveel een inslag van een ruimteschip een asteroïde kan afbuigen door er frontaal op in te slaan. De doelasteroïde, Dimorphos, is een maantje van de asteroïde Didymos met een diameter van 160 meter; geen van beide asteroïden vormt een inslaggevaar voor de Aarde, maar hun gezamenlijke kenmerken maakten ze tot een ideaal doelwit.

Anderen ...

De NASA-sonde Lucy (foto), gelanceerd in 2021, is een flyby-sonde die zich richt op meerdere asteroïden en met name op het passeren van zeven Jupiter-trojanen van verschillende typen. Hoewel de sonde haar eerste hoofddoelwit, 3548 Eurybates, pas in 2027 zal bereiken, heeft ze al flybys gemaakt langs de asteroïden 152830 Dinkinesh en 52246 Donaldjohanson in de asteroïdengordel.

De NASA-sonde Psyche, gelanceerd in oktober 2023, is bedoeld om de grote metalen asteroïde met dezelfde naam te bestuderen en zal daar naar verwachting in 2029 aankomen.

De ESA-sonde Hera, gelanceerd in oktober 2024, is bedoeld om de gevolgen van de DART-inslag te bestuderen. Naar verwachting zal de sonde de grootte en morfologie van de krater meten, evenals het momentum dat door de inslag wordt overgedragen, om de efficiëntie van de afbuiging door DART te bepalen.

De Tianwen-2 van de CNSA werd in mei 2025 gelanceerd. Het ruimtevaartuig zal gebruikmaken van zonne-elektrische aandrijving om de nabij-aardse asteroïde 469219 Kamoʻoalewa en de actieve asteroïde 311P/PanSTARRS te onderzoeken. De taak van het ruimtevaartuig is het verzamelen van monsters van de regoliet van Kamoʻoalewa.

Mijnbouw

Het concept van asteroïdemijnbouw werd in de jaren zeventig voorgesteld. Matt Anderson definieert succesvolle asteroïdemijnbouw als "de ontwikkeling van een mijnbouw-programma dat zowel financieel zelfvoorzienend als winstgevend is voor de investeerders". Er is gesuggereerd dat asteroïden gebruikt zouden kunnen worden als bron van materialen die op Aarde schaars of uitgeput zijn, of als materialen voor de constructie van ruimtehabitats. Materialen die zwaar en duur zijn om vanaf de Aarde te lanceren, zouden op een dag uit asteroïden gewonnen kunnen worden en gebruikt kunnen worden voor de productie en constructie van ruimtevaartuigen.

Naarmate de uitputting van grondstoffen op Aarde een reëler probleem wordt, wordt het idee om waardevolle elementen uit asteroïden te winnen en deze met winst terug naar de Aarde te brengen, of om ruimtebronnen te gebruiken voor de bouw van zonne-energiesatellieten en ruimtehabitats, aantrekkelijker. Hypothetisch gezien zou water, gewonnen uit ijs, gebruikt kunnen worden om brandstofdepots in een baan om de Aarde bij te vullen.

Bronnen

- Wikipedia
- NASA
- ESA
- JAXA
- CNSA
- ArtStation

Astropolis respecteert logischerwijze de auteursrechten, maar het blijkt helaas niet altijd mogelijk om te achterhalen wie de rechtmatige eigenaar is van betreffende foto of video. Bent u de eigenaar en maakt u bezwaar ? Neem dan gerust contact met ons op !