Atmosfeer

De voor Uranus karakteristieke cyaan tot blauwe kleur wordt veroorzaakt door de atmosfeer die relatief veel methaan (2,3%) bevat. Dat absorbeert rode en oranje golflengtes uit het zonlicht maar het weerkaatst blauw en groen. Wolken worden vrijwel niet in de atmosfeer waargenomen. Alleen op in de Zon gelegen delen rondom de evenaar komen wolkenformaties weleens voor. In de hogere lagen van de atmosfeer komen stormen voor waarbij de windsnelheid op kan lopen tot 720 km/u. De atmosfeer van Uranus lijkt veel op die van de andere ijsreus: Neptunus.

TERUG

Het klimaat van Uranus wordt sterk beïnvloed door zijn gebrek aan warmte en door zijn gekantelde as, waardoor de seizoenen veel sterker variëren dan bijvoorbeeld op de Aarde ...

Remote sensing

Hoewel er geen goed gedefinieerd vast oppervlak in het binnenste van Uranus is, wordt het buitenste deel van de gasvormige omhulling van Uranus dat toegankelijk is voor remote sensing de atmosfeer genoemd.

Remote sensing is mogelijk tot ongeveer 300 km onder het niveau van 1 bar (100 kPa), met een overeenkomstige druk van ongeveer 100 bar (10 MPa) en een temperatuur van 320 K (47 °C). De ijle thermosfeer strekt zich uit over twee planetaire stralen vanaf het nominale oppervlak, dat gedefinieerd is als een druk van 1 bar. De atmosfeer van Uranus kan worden verdeeld in drie lagen: de troposfeer, tussen hoogtes van −300 en 50 km en drukken van 100 tot 0,1 bar (10 MPa tot 10 kPa); de stratosfeer, die zich uitstrekt over hoogtes tussen 50 en 4000 km en drukken tussen 0,1 en 10−10 bar (10 kPa tot 10 μPa); en de thermosfeer die zich uitstrekt van 4000 km tot wel 50.000 km vanaf het aardoppervlak. Er is geen mesosfeer.

Samenstelling

De samenstelling van de atmosfeer van Uranus verschilt van die van de rest van de planeet en bestaat voornamelijk uit moleculaire waterstof en helium. De molaire fractie van helium, oftewel het aantal heliumatomen per gasmolecuul, is 0,15 ± 0,03 in de bovenste troposfeer, wat overeenkomt met een massafractie van 0,26 ± 0,05. Deze waarde ligt dicht bij de protosolaire massafractie van helium van 0,275 ± 0,01, wat aangeeft dat helium zich niet in het centrum heeft afgezet zoals in de gasreuzen. Het op twee na meest voorkomende bestanddeel van de atmosfeer van Uranus is methaan (CH4). Methaan heeft prominente absorptiebanden in het zichtbare en nabij-infrarode (IR) spectrum, waardoor Uranus aquamarijn of cyaan van kleur is. Methaanmoleculen vertegenwoordigen 2,3% van de atmosfeer in molaire fractie onder het methaanwolkendek op een druk van 1,3 bar (130 kPa); dit is ongeveer 20 tot 30 keer de hoeveelheid koolstof die in de Zon voorkomt.

Mengverhouding

De mengverhouding [k] is veel lager in de bovenste atmosfeer vanwege de extreem lage temperatuur, waardoor het verzadigingsniveau daalt en overtollig methaan bevriest. De hoeveelheden van minder vluchtige verbindingen zoals ammoniak, water en waterstofsulfide in de diepe atmosfeer zijn slecht bekend. Ze zijn waarschijnlijk ook hoger dan de waarden van de Zon. Naast methaan worden sporen van verschillende koolwaterstoffen aangetroffen in de stratosfeer van Uranus, waarvan wordt aangenomen dat ze uit methaan worden geproduceerd door fotolyse, geïnduceerd door de ultraviolette (UV) straling van de Zon. Deze omvatten ethaan (C2H6), acetyleen (C2H2), methylacetyleen (CH3C2H) en diacetyleen (C2HC2H). Spectroscopie heeft ook sporen van waterdamp, koolmonoxide en kooldioxide in de bovenste atmosfeer aan het licht gebracht, die alleen afkomstig kunnen zijn van een externe bron, zoals neervallend stof en kometen.

Bronnen

- Wikipedia
- NASA
- JPL

Astropolis respecteert logischerwijze de auteursrechten, maar het blijkt helaas niet altijd mogelijk om te achterhalen wie de rechtmatige eigenaar is van betreffende foto of video. Bent u de eigenaar en maakt u bezwaar ? Neem dan gerust contact met ons op !